Świnoujście – poświęcenie pomnika pamięci Dzieci Utraconych

6 czerwca 2020 r. o godz. 15:00 na Cmentarzu Komunalny w Świnoujściu odbyła się uroczystość poświęcenia Pomnika Dzieci Utraconych. Ceremonii przewodniczył ks. biskup Henryk Wejman.

Jak podają w rozmowach inicjatorzy pomimo wielu obaw i pojawiających się pytań, grupa małżeństw ze Wspólnoty Domowego Kościoła postanowiła zrealizować dojrzewające od ponad roku pragnienie stworzenia miejsca pamięci dla Dzieci Utraconych.

Dzięki otwartości i pomocy księży Proboszczów, w poszczególnych parafiach od grudnia 2019 roku odbywały się cykle spotkań, na których przedstawiono ideę całego przedsięwzięcia. To właśnie te spotkania, możliwość rozmowy, wsparcia finansowego były tymi najcenniejszymi, które utwierdzały autorów tego pięknego dzieła, że idą w dobrym kierunku, a ich wysiłek pewnego dnia przyniesie owoce.

Dziś wiemy, że dzięki wytrwałości i determinacji mieszkańców z włodarzami miasta na czele te owoce już są i możemy się nimi cieszyć, ponieważ powstało nie tylko miejsce upamiętniające pamięć o Dzieciach Utraconych, ale również jest to miejsce, gdzie z godnością i szacunkiem 27 marca bieżącego roku został pochowany mały Adaś, a gdzie w przyszłości chowane będą ciała Dzieci Utraconych, które z różnych przyczyn nie zostaną odebrane przez rodziców ze szpitala.

Uroczystość poświęcenia pomnika była szczególnym wydarzeniem dla mieszkańców Świnoujścia. Modlitwą zostali otoczeni przede wszystkim Rodzice, którzy utracili swoje dzieci na skutek poronienia, przedwczesnego urodzenia, czy też śmierci dzieci zaraz po narodzinach.

Jak ważnym i szczególnym wydarzeniem była ta uroczystość, świadczą słowa napisane przez panią Kasię (mamę po stracie) z Centrum pomocy rodzinie przy parafii św. Wojciecha:

Bardzo osobiście przeżywałam ten czas i starałam się uchwycić jak najwięcej, tak aby ogarnąć duchem i ciałem przepiękny i prosty w wymowie pomnik.

Jest on o bryle prostokąta, z przodu po lewej stronie, na 2/3 wysokości widnieje napis „jestem”, te litery błyszczały i skrzyły w promieniach słońca. Poniżej „Pamięci dzieci utraconych” a w podpisie „Mieszkańcy Świnoujścia 2020”.

Z tyłu spotkała mnie niespodzianka, coś co wyraża stan mojego serca. Płyta mająca na środku wyryte serce, przez które od góry do dołu płyty i przez nie przechodzi rozdarcie… Obok wyryte zostały słowa: „Nie ma stópki zbyt małej… by nie pozostawiła śladu…”

Wróciłam myślami do uroczystości, ks. biskup Henryk Wejman święcił pomnik, czułam, jak drży mi serce, jak ściska mi gardło. Miałam wrażenie, że staję się jak ta rozdarta płyta. Prezydent Miasta pan Janusz Żmurkiewicz z przedstawicielami Rady Miasta oddawali hołd, zapalając znicze. Moja córcia też chciała tam podejść i zapalić nasz, położyć małą wiązankę konwalii.

Kiedy ks. Tomasz Ceniuch z Fundacji Donum Vitae (duszpasterz Rodziców po stracie) mówił o pomniku, znaczeniu słowa „jestem”, łza popłynęła mi po policzku, próbowałam się opanować, ale potem pojawiła się druga. Spięłam się i nie mogłam się ruszyć, jakby mnie zabetonowali, po czym w sercu usłyszałam: „jestem… mamo… jestem”, tak… Teraz mam swoje miejsce, w końcu po pięciu latach mam swoje miejsce, nikt nie zaprzeczy, z pamięci nie wymaże, to jest fakt. Popłynęła kolejna łza jak strumień łaski. Patrzyłam w niebo, aby się opanować, jednak łzy dalej płynęły mi po policzku, szyi aż do serca, pozwoliłam im na to. Czułam, jak jestem w tej szczelinie, moje łzy ją wypełniały, płyta rozdarta jak ja między światami, dała przestrzeń na łaskę i łączy teraz Niebo z ziemią. Poczułam radość i szczęście, przyszedł pokój, moja droga żałoby osiągnęła cel.

To miejsce o wyjątkowym charakterze i treści niesie nam dziś nadzieję, że w każdym z nas jest iskra bożej miłości a stanowi ją życie – święte życie od poczęcia do naturalnej śmierci.

Od pięciu lat w mojej parafii prowadzone jest nabożeństwo w październiku z okazji dnia Dziecka Utraconego, gdyż rozumiemy, że strata dotyczy nie tylko Rodziców, ale zmienia całe rodziny, emanuje na rodzeństwo i krewnych. Dlatego podejmujemy starania pomocy osobom zainteresowanym, a od marca tego roku można uzyskać pomoc w Centrum pomocy rodzinie przy parafii św. Wojciecha i przeżyć wspólną Eucharystię w każdą drugą środę miesiąca.

Mamo, Tato, Siostro, Bracie… jesteś wyjątkową osobą powołaną do świadczenia o godności życia ludzkiego.

Jako Fundacja Donum Vitea dziękujemy wszystkim osobom zaangażowanym w to piękne i wielkie dzieło stworzenia miejsca pamięci i pochówku Dzieci Utraconych. W sposób szczególny pragniemy wymienić:

– wspólnotę Domowego Kościoła a w szczególności Danusię i Sylwka, którzy odpowiedzieli całym sercem na zadanie, które jak sami wierzą i ufają, zostało im powierzone przez Pana Boga;

– prezydenta miasta Świnoujście pana Janusza Żmurkiewicza, za wszelkie wsparcie dla inicjatywy sprawowania pochówku zbiorowego Dzieci Utraconych, oraz za odpowiedź na głos społeczeństwa;

– księży, a w szczególności ks. dziekana Piotra Superlaka, dziękując za duchową opiekę, wsparcie i pomoc przy parafialnych spotkaniach z wiernymi;

– ks. biskupa Henryka Wejmana, za przewodnictwo w uroczystościach poświęcenia pomnika Dzieci Utraconych oraz wygłoszone słowo;

– panią Kasię z Centrum pomocy rodzinie przy parafii św. Wojciecha, za pracę i posługę na rzecz Rodziców po stracie;

– pana Daniela Szysz, dziękując za zrobienie i możliwość udostępnienia relacji fotograficznej z uroczystości;

– oraz wszystkie osoby zaangażowane w tworzenie tego szczególnego miejsca pamięci i pochówku Dzieci Utraconych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*